Dag 11

Een nacht om snel te vergeten. Een verschrikkelijk k*t hondje begint om 3:30 te blaffen en houdt dat tot 6:00 uur vol. Dan is er ineens stilte en ik vermoed dat een buurman of een jachtopziener heeft ingegrepen. Na 5 min begint vervolgens een grote hond met dezelfde hobby. Echt vreselijk. En dan heb ik het nog niet eens over de muggen. Kortom een hele slechte nacht.

We ontbijten wel weer goed en laden de motoren weer op. Vandaag een reis Spanje weer in en langs de kust omhoog naar het noorden. Over het gedeelte in de rode cirkel dadelijk meer.

We willen in Vigo (ruim 300.000 inwoners) langs de Apple Store omdat Ellen haar oplader van haar MacBook ergens vergeten is. Omdat we origineel Apple willen hebben, moeten we “even” Vigo in. Het eerste deel van de rit naar Vigo is nog mooi, maar al gauw wordt het druk en met veel lintbebouwing langs de kust. Vigo zelf worden we ook niet vrolijk van.Nou ben ik sowieso geen fan van de drukte in de steden. De Apple Store is hartje centrum natuurlijk, dus kost het ons bijna een uur al met al. Na Vigo rijden we verder langs de kust omhoog. Flinke drukte overal, het is file rijden langs de kust en door de dorpen. Dat zijn we totaal niet gewend op deze vakantie!  We zien in elke baai enorme hoeveelheden pontons in het water liggen vanwege de teelt van schaal en schelpdieren. Op afstand lijkt het wel of de baai vol ligt met schepen. Een soort D-Day achtige aanblik heeft het.

We buigen af en hebben onze hoop gevestigd op het schiereilandje O Grove. Ook het rondje over dit schiereilandje is teleurstellend. We rijden daarna een dorpje in en vinden gelukkig wel een leuk restaurantje met een binnenplaats. We hebben eigenlijk wel trek en bestellen Venusschelpen en een salade. Wat een feest is deze lunch! We sluiten af met een koffie en stappen weer op. We besluiten de route langs de kust ten noorden van O Grove te skippen. We pakken een stuk snelweg en gaan dan binnendoor rijden in het binnenland. Het te vermijden deel heb ik met een rode cirkel op het kaartje aangegeven. Het laatste stuk is weer prima en mooie bochten geven ons nog wel even een kik. Al met al geen topdag vandaag. Op de lunch en het laatste stukje na. We komen aan bij ons hotel dat er afgesloten uitziet. Ook hangt er een soort aankondiging. Gelukkig is het hotel gewoon open en betreft het een aankondiging te zijn dat ze op maandag dicht zijn. De gevel is eenvoudig en we parkeren onze motoren onder een verdieping vloer van een half gesloopt pand lijkt het wel. Het hotel is van binnen in opvallend goede staat. De kamer is eenvoudig maar met een prima douche en erg schoon. Na de routine van editten en schrijven, gaan we naar het restaurant. Ook hier wacht ons een verrassing. Het eten is gewoonweg zalig. Galicië staat bekend om zijn schaal- en schelpdieren en dat is wat we gekozen hebben. We hebben een paar voorgerechten besteld wat de beste ober prima kon waarderen.

Daarnaast een zalige Albariño wijn besteld en het was weer een feestje.

Na de veruit minst mooie motordag toch een goede afsluiting. Helaas geen hilarische zaken meegemaakt of ergens lekker olie op het vuur kunnen gooien. En ik had mijn scheenbeschermers nog wel onder mijn broekspijpen gestoken. Maar niets van dit alles kwam uit. “Eindelijk een normale avond” hoor ik Ellen denken. Tevreden vallen we in de koele kamer in slaap. Tot op heden is onze reis soms net een sprookje. Maar vandaag was het matig en zeker niet sprookjesachtig. Ach dat hoort er ook bij.

Ellen heeft er toch nog een leuke film van vandaag kunnen samenstellen. Wat is het toch een kunstenaar. Klik HIER voor de film.