2e dag, de Vogezen en de Jura

We vertrekken op tijd en Paulus en Eucalypta zwaaien ons uit. Gelukkig geen snelwegen meer voorlopig. Vanaf nu kronkelen we zuidwaarts, door de Vogezen, de Jura, de Alpen, de Verdon om donderdag avond de boot te nemen van Toulon naar Corsica. De route vandaag is echt gaaf! Damp trekt op uit de bossen en heuvels. Het geeft de prachtige Vogezen een sprookjesachtige uitstraling. We rijden richting La Bresse, via de Ballon d’ Alsace en Pontarlier naar het zuiden. Check de film maar van vandaag, onderaan dit reisverslag staat de link. In een dorpje zien we een delicatessen winkel en daar kopen we een stuk kaas, een gedroogde worst en rauwe ham. Bij de lokale bakker had ik al een “Complet” (een klein langwerpig volkoren brood, echt heerlijk) gescoord. Dát bij elkaar zal onze lunch worden later vandaag. In hetzelfde dorp nog een koffietje gedronken op het terras mét de lokale bejaarden netwerk sociëteit. Fossielen lopen af en aan en lijken op audiëntie te komen bij een groepje die klaarblijkelijk aan hun eigen tafeltje zitten. Ik heb me weer kostelijk vermaakt met dit schouwspel. We springen weer op onze motoren en rijden verder naar het zuiden. Rond een uur of één besluiten we om te stoppen om wat te eten. We duiken een onverhard pad in dat stijl omhoog loopt. De banden draaien hier en daar wat door als we omhoog rijden.

Na 200 meter stopt het pad maar we staan inmiddels op een prima plek voor de lunch. Het brood, de kaas, de worst en de ham zijn verrukkelijk. Zó lunchen we het liefst. Opnieuw mooie natuur in het tweede deel van de reis vandaag. We rijden duidelijk richting Alpen. De bergen worden geleidelijk steeds hoger. Het laatste stuk na Pontarlier richting Jougne is afgesloten. We moeten zeker 20 km omrijden om bij Le Couronne in Jougne te geraken, ons hotel voor de nacht. We worden aller vriendelijkst onthaald door de eigenaresse van het hotel. Onze motoren mogen op een oprit staan die wordt afgesloten. Echt een top hotelletje zeker vergeleken met de verbouwde paddestoel van Eucalypta. Bij het uitpakken van onze koffers slaakt El een harde kreet. Met een gezicht van walging houdt ze haar toilettas met gestrekte arm voor zich, geklemd tussen duim en wijsvinger. Met haar andere hand, knijpt ze haar neus dicht. Tussen de kokhalsgeluiden door maak ik op dat de penetrante geur-cocktail van poep en zaagsel van het ecotoilet van vannacht zicht heeft genesteld in de stof van de toilettas. We lachen er uiteindelijk hartelijk om, en die geur-combi zullen we nooit vergeten. De kok van ons hotel is overigens ziek. De eigenaresse heeft voor ons al een restaurant geboekt. Na een eenvoudige maaltijd in het nabijgelegen restaurant, zoeken we onze enorm grote hotelkamer op. De eerste echte mooie reisdag zit erop. 

Vanwege slechte wifi hebben we het filmpje niet op YouTube kunnen zetten. Dat proberen we vanavond weer.