Dag 13

Weer een pareltje hoor, dit klein hotelletje in Malpica. Voor de website, klik HIER Van alle opsmuk ontdaan, gewoon prima schone kamer, prima bedden en degelijk ingerichte eetkamer met zeezicht. Maar het eten is voortreffelijk en daarmee een vermelding waard. We ontbijten in dezelfde ruimte als we dineerden. Er zit een stel te ontbijten die gisteren niet in het restaurantje waren. Ik denk ook dat ze alleen licht ontbijten en de hele dag op water leven. Twee gratenpakhuizen bij elkaar. Ze dragen dezelfde sokken en dezelfde sandalen en hebben een kapsel die het gevolg is van hetzelfde standje op de tondeuse. Tenslotte afgemaakt met dezelfde broek. Ze moeten allebei onder de douche heen en weer springen om nat te worden, gok ik. En met gespreide armen uiteraard, anders verdwijnen ze in het doucheputje. Dit in tegenstelling tot de gezette man die ons gisteravond bediende en er nu ook weer staat. Een harde werker. Alles maakt hij meteen schoon. 

Mooie rit, wel heel afwisselend. eerste stuk tot A Coruña was mooi. Ik had bij het maken van de route al gezien dat we een flink stuk moesten overslaan en dat was een goede keuze. A Coruña is een smerige industriestad. Dat kan ook van Ferrol gezegd worden, 20 km verderop. We rijden over de snelweg om de beide steden heen. Dan komt het gedeelte waar je mond van open valt.

Ik heb het met een rode cirkel op het kaartje aangegeven. Het is echt bizar mooi dit deel.

Koffie in een beachclub op het strand.
 

Het laatste stuk is lekker doorrijden zonder dat de omgeving spectaculair wordt. De aankomst bij ons hotel van vandaag daarentegen wel. Echt een locatie om van te smullen.

We zijn er al vroeg, rond 15:30 en we kleden ons om en gaan buiten in de serre zitten. We drinken wat en eten een empanada en een salade. Daarna wandelen we over het strand en vinden een plekje om even in de zon te zitten.

Het is hier nooit echt heet. Een fantastisch klimaat wat mij betreft. Het weer op onze vakantie is tot op heden op mijn lijf geschreven. Na wat editten en schrijven gaan we naar beneden om in de serre aan het strand te eten. Maar niet voordat ik het personeel heb medegedeeld dat de airco niet werkt. Het is inmiddels 27 graden op de kamer. De lieve meid verteld dat ze geen airco hebben. Ik laat de gegevens van booking zien. Ze biedt aan om een extra ventilator bij te plaatsen. Ik geef aan dat ik alleen maar een werkende airco wil. Dan belt ze haar baas. Even later komt de jonge dame terug. Ze doet het overigens heel netjes allemaal. Haar (vrouwelijke) baas is onderweg in de auto naar het hotel en komt uitleg geven. Ik geef aan dat ik alleen maar een werkende airco wil. Na een kwartier komt de jonge dame weer en verteld dat er een extra ventilator bij de deur is gezet en dat er geen airco is. Ik geef aan dat ik alleen maar een werkende airco wil. Haar baas is inmiddels niet meer aanwezig zegt de jonge dame. Lekker zo’n werkgever. Geen verantwoordelijkheid pakken en je vakantie krachten jouw fouten laten wegpoetsen. Wat een slappe trut. Ik wil even helemaal losgaan op dit gebrek aan leiderschap en El ziet m al aankomen. Ik neem een hap lucht om te eisen dat ik haar werkgeefster wil spreken en El schopt deze keer niet maar legt haar hand op m’n been en sluit haar ogen. Rustig Peep. Dit meisje kan er niets aan doen en denk je echt dat haar werkgeefster omdraait als ze hoort dat jij stennis maakt? Die rijdt nog harder weg van de situatie. El heeft gelijk. De jonge meid ziet het aan en is dankbaar voor de ingetogen reactie. Ze bied ons gratis koffie en een snaps aan. Een goede meid dat is zeker. Zo’n baas verdient geen medewerker zoals zij. De nacht is met de ventilator enigszins te doen. Maar top is de nacht zeker niet.

Klik HIER voor de prachtige beelden van vandaag.